Hibrit çalışma artık bir deneme değil; bir işletme modeli. Bu sayıda modelin ikinci yılında ortaya çıkan sorunlara bakıyoruz.
En görünür başlık ofise dönüş çağrıları. Şirketlerin gerekçesi çoğunlukla kültür ve mentorluk; çalışanların itirazı ise yol süresi ve odak.
Daha az konuşulan başlık ise performans ölçümü. Uzaktan çalışan ekiplerde görünürlük ile katkı karışıyor; çok yazan değil, çok üreten kişiyi ölçmek yeni bir disiplin gerektiriyor.
Hibritin sessiz maliyeti kıdemsiz çalışanlarda ortaya çıkıyor. Kulak misafiri olarak öğrenilen şeyler, uzaktan öğrenilemiyor.
Sayının sonunda üç farklı ölçekten üç İK yöneticisinin hibrit politikasını yan yana koyduk.