Mülakat odasına girdiğinizde elinizde iki şey vardır: bir pozisyon tanımı ve bir saat. İkisini de iyi kullanmanın tek yolu, sorularınızı önceden kurmuş olmaktır. Hazırlıksız girilen görüşme, adayın en çok konuştuğu değil, en iyi hikâye anlatanın kazandığı bir sohbete dönüşür.
Yetkinlik bazlı görüşmenin mantığı basit: geçmiş davranış, gelecek davranışın en iyi yordayıcısıdır. Bu yüzden "stresli bir durumda ne yaparsınız" yerine "son altı ayda yaşadığınız en stresli teslim tarihini anlatın" diye sorarsınız. Birincisi niyet sorar, ikincisi kanıt ister.
STAR yapısını gevşek bırakmayın
STAR yapısı burada işinizi kolaylaştırır: durum, görev, aksiyon, sonuç. Aday aksiyonu anlatmadan sonuca atlıyorsa, orada durup geri dönmek gerekir.
- Durum: Ne zaman, hangi bağlamda oldu?
- Görev: Adayın sorumluluğu tam olarak neydi?
- Aksiyon: Kendisi ne yaptı, neyi başkası yaptı?
- Sonuç: Ölçülebilir bir çıktı var mı?
"Siz tam olarak ne yaptınız?" sorusu, ekip başarısıyla bireysel katkıyı ayırmanın en kısa yoludur. Bu soruyu sormaktan çekinmeyin; kaba değil, netleştirici bir sorudur.
Adayın anlattığı hikâyede "biz" çoksa, "ben"i aramak sizin işiniz.
Saha notu, İK Sahnesi
Dört yetkinlikten fazlasını sığdırmayın
Bir başka detay: her mülakatta en fazla dört yetkinlik ölçün. Sekiz yetkinliği kırk beş dakikaya sıkıştırmaya çalışan görüşmeci, hiçbirini ölçemez. Ölçmek istediğiniz yetkinliği önceden yazın, her biri için iki soru hazırlayın, birini yedekte tutun.
İyi mülakat, adayı sınamak değil; doğru kanıtı görünür kılmaktır.
Not alma disiplini
Görüşme sırasında yorum değil, kanıt yazın. "İletişimi zayıf" bir yorumdur; "üç kez teknik terimi açıklamadan kullandı, karşı tarafın anlamadığını fark etmedi" bir kanıttır. Kalibrasyon toplantısında yorumlar tartışılır, kanıtlar konuşur.
Son olarak: mülakatı bitirirken adaya iki dakika bırakın. Sorduğu soru, hazırlanıp gelip gelmediğini çoğu zaman özgeçmişinden daha iyi anlatır.